29 sierpnia 2019 roku, zmieniły się zasady postępowania przeciwpożarowego dla systemów fotowoltaicznych o mocy ponad 6,5 kW.

29 sierpnia 2019 roku, zmieniły się zasady postępowania przeciwpożarowego dla systemów fotowoltaicznych o mocy ponad 6,5 kW. Nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii, a dokładnie art. 6b ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej wprowadził obowiązek zgodności urządzeń fotowoltaicznych z wymaganiami ochrony ppoż instalacji.
Czy fotowoltaika zwiększa ryzyko pożaru?
Punktem odniesienia w kwestii ryzyka pożaru instalacji fotowoltaicznej mogą być badania prowadzone przez niezależne instytuty badawcze. Według niemieckiego TÜV Rheinland oraz brytyjskiego BRE National Solar Centre, ilość pożarów wywołanych przez instalacje fotowoltaiczne można mierzyć w promilach. Przy właściwie wykonanym projekcie oraz prawidłowo wykonanej instalacji, panele fotowoltaiczne nie staną się źródłem pożaru.
Aby poczuć się jeszcze bezpieczniej, posiadaczom instalacji fotowoltaicznej zaleca się zakup gaśnicy proszkowej zawierającej co najmniej 4 kg proszku gaśniczego. Umożliwia on bowiem bezpieczne gaszenie instalacji elektrycznych z odległości co najmniej 1m i zduszenie ewentualnego pożaru w zarodku.
Wymagania ppoż dla instalacji fotowoltaicznej w domu
Posiadanie gaśnicy w gospodarstwie domowym nie jest jeszcze objęte rygorem prawnym, ale właściwe zabezpieczenie przeciwpożarowe instalacji PV o mocy ponad 6,5 kW już tak.
Konsultacja projektu fotowoltaiki z rzeczoznawcą do spraw ppoż
Nowelizacja ustawy nałożyła taki obowiązek dla wszystkich instalacji o wyżej wspomnianej mocy bez względu na typ i charakter budynku, czy lokalizacji instalacji. Ponadto nałożyła obowiązek zgłoszenia instalacji do organu właściwego Państwowej Straży Pożarnej (komendant powiatowy/miejski PSP).
Fotowoltaiczny Dekalog Dobrych Praktyk
Stworzyło go Stowarzyszenie Branży Fotowoltaicznej. Zaleca on m.in.: umieszczanie modułów PV na budynku uwzględniając jego architekturę i zabezpieczenia ppoż, wykonywanie połączeń DC – po stronie prądu stałego –przy użyciu szybkozłączek, które są tego samego typu i producenta oraz zadbać o to by ilość połączeń DC w instalacji była jak najmniejsza.
Istotne jest również uszczelnianie przejścia przez które przechodzą kable w odpowiedni sposób materiałami ognioodpornymi, tak by zapewnić klasę odporności ogniowej przepustu, taką samą jak klasa odporności ogniowej przenikanego elementu.
Przy prowadzeniu tras kablowych na zewnątrz budynków należy uwzględnić oddziaływanie wiatru i śniegu. Na dachach skośnych należy unikać prowadzenia tras kablowych w poprzek dachu, a w przypadku konieczności wykonania takiej trasy należy wykonać ją w sposób uniemożliwiający uszkodzenie przewodów przez czynniki zewnętrzne (atmosferyczne, zwierzęta). W przypadku prowadzenia trasy kablowej między dwoma budynkami należy wykonać połączenie tak, żeby mogło przenieść obciążenie także w przypadku dodatkowego obciążenia śniegiem i wiatrem.
Jeśli to możliwe, przewody DC powinny być prowadzone w kanałach kablowych metalowych z eliminacją wszystkich ostrych krawędzi. Ponadto należy oznakować budynek zgodnie z normą PN-EN 60364-7-712. W budynku powinny znajdować się również plany instalacji PV na rzucie oraz przekroju budynku z zaznaczoną lokalizacją modułów, falownika oraz rozłącznika napięcia po stronie DC. Powinny być na nich oznaczone również trasy prądu stałego pozostające pod napięciem oraz trasy przewodów prądu zmiennego.
Falownik fotowoltaiczny powinien być montowany na podłożu niepalnym o klasie reakcji na ogień nie gorszej niż A2.
Wszystkie opisane wyżej zalecenia dotyczą tzw. pasywnych metod ochrony przeciwpożarowej. Natomiast w przypadku prowadzenia tras kablowych w bezpośrednim sąsiedztwie lub w obrębie materiałów łatwopalnych zaleca się zastosowanie dodatkowej ochrony przewodów w postaci aktywnych zabezpieczeń przed iskrzeniem.
Jak aktywnie ograniczyć ryzyko wystąpienia pożaru PV?
Pierwsza możliwość to zabezpieczenie ppoż instalacji fotowoltaicznejprzed występowaniem łuku elektrycznego. AFCI (ang. Arc Fault Circuit Breaker,) jest urządzeniem zaprojektowanym w celu łagodzenia efektów wystąpienia łuku zwarciowego poprzez odłączenie obwodu w przypadku wykrycia zwarcia i iskrzenia.
Druga możliwość to przeciwpożarowy detektor iskrzenia AFDD+ (Arc Fault Detection Device). Urządzenie wykrywa wzorce o wysokiej częstotliwości w obwodzie elektrycznym, które wskazują na zbliżające się zwarcie łukowe, oraz aktywuje samoczynny wyłącznik, aby wyeliminować zagrożenie.
Uwaga żadne zabezpieczenie nie zwalnia z obowiązku regularnych przeglądów instalacji fotowoltaicznej.



